جنگ اقتصادی غرب علیه ایران قسمت کوچکی از جنگ بزرگ تمدنی ادراکی رسانه ای و اقناعی است که به رهبری صهیونیست جهانی و آمریکا رهبری می شود.
در واقع جنگ رسانه ای و روانی اولین و مهمترین پازل این درگیری است ؟
این درگیری نفس گیر با همکاری در خفا آما آشکار ترکیه اسرائیل جمهوری آذربایجان عربستان امارات بحرین و پاکستان در جریان است .
شاهراه اصلی این درگیری همان مرگ با هزار زخم خنجر و بالا بردن هزینه ایران است .
تغییر سیاست عربستان یا ترکیه سرابی پیش نیست اینان یاد گرفته اند مزورانه در روبرو ادعای صلح و دوستی کنند اما در اصل همان سیاستهای دشمنی را نتها کمتر که بیشتر پیگیری می کنند؟
آنچه شیر را کند روباه مزاج احتیاج است احتیاج ؟
ترس از درگیری مستقیم نظامی اینان را به این سیاست نفاق گونه سوق داده است بخصصوص بعد از آنکه آمریکا با تمام ضربات نظامی خورده از ایران در سرنگونی هواییمایی جاسوسی گلوبال و موشک باران عین اسد از جنگ مستقیم نظامی پرهیز کرد .
دولت های همسایه ایران سیاست صلح خواهی ظاهری و تهاجم حداکثری در خفا را پیشه کردند.
اما هنوز هم لبه درگیری و خط تماس و خاکریز اول جنگ همان جنگ اقتصادی فشار مالی روانی بر علیه ایران است.
این درگیری اقتصادی برنده جنگ را مشخص خواهد کرد.
آن سوی جبهه متخصصان اقتصادی سیاسی و بانکی از دانشگاه های بزرگ دنیا و وزراء اقتصادی و مالی همراه سیاسیون متعدد مشغول فرماندهی جنگ هستند ؟
این سمت خاکریز تعدای مدافع با غیرت اما کم مهارت جزئ نگر و محدود در حال دفاع هستند؟
درست مانند جنگ با قزاقها در سریال میرزا کوچک خان در حالیکه فرماندهان روسی به جنگ در کوهستان جنگ با توپ و اثرات توپ در کوههای مجاور آگاهی کامل دارند مجاهدان میرزا بیشتر به تفنگ سر پر خویش و مهارت شخصی متکی هستند لذا نتیجه از همان ابتدا مشخص است.
فقدان یک استراتژیست اقتصادی در این جنگ بخوبی نماان است؟
در حالیکه دشمن سعی می کند کمبود قطعات یدکی و مواد اولیه مورد نیاز کشور وارد نشود یا جلوگیری شود سد داخلی کمرگ در عدم ترخیص کالاهای مورد نیاز فقط بوی خیانت می دهد کارشناسان سهم خواه گمرگ در حالی راه را برصنایع و تولید کشور بسته اند که کشور بیش از هر وقت دیگری نیاز به ترخیص در موقع ورود دارد.
فقدان نتیجه بخشی رفع موانع تولید و کسب کارها نشان از عدم همکاری کامل واحدهای " امضاء های طلایی " دارد؟
در واقع اداره یک کشور جنگ زده بحران زده با یک کشور در حال معمول بسیار متفاوت است. درکی که بدنه اقتصاد دولتی قادر به تفهیم و بالاتر تسهیل آن نیست؟
فرمانده این همه بی نظمی بی عملی بی قانونی کیست ؟
اصلا یک لیدر بزرگ سیاستمدار اقتصاد دان در دولت وجود ندارد آین آقایان محسن رضایی خاندوزی و............. غیره بیشتر یک فرمانده گردان هستند در اینجا تا یک سر لشگر ؟
هیچکدام قادر به دیدن صحنه درگیری از بالا نیستند؟
هیچکدام قادر به آینده این مبارزه و تهاجم نیستند قادر به تشکیل خط دفاعی آفندی و تهاجمی هم نیستند.
بدبختانه مرتب هم شعار می دهند بگیرید ( مالیات بگیرید ) مجازات کنید تعزیرات کنید؟
با این فرمایشات کشور به هیچ کجا نخواهد رسید؟
درست مانند فرماندهی که مغزش پوک شده باشد از شدت درگیری و خسارات وارد شده قادر به تصمیم گیری صحیح نباشد ؟
دارند عمل می کنند ؟
ببینید ما حدود یکصد هزار واحد تولیدی داریم در کشور وقتی دشمن سعی می کند این صد هزار دچار مشکل کند دچار توقف تولید کند یک استراتژیست تشخیص می دهد باید این تعداد به شدت افزایش داد با دادن امتیاز های گوناگون با دادن مجوز های در زمان جنگ فارغ از موانع معمول ؟
چطور ؟ مثلا فرمانده اقتصادی کشور می تواند اعلام کند در نظر داریم تعداد واحدهای تولید کشور از صد هزار به دویست هزار عدد افزایش دهیم لذا ظرف سه سال هر متقاضی بدون معطلی بتواند مجوز تاسیس بگیرد.
یا وقتی دشمن در صدد است امنیت غذایی کشور با در معرض تحریم قرار دادن مرغداریها و گاوداریها خدشه دار کند کمترین مبارزه اعلام دادن مجوز برای بیست هزار واحد جدید گاوداری و مرغداری جدید است و اعلام همکاری شدید برای تعطیل نشدن واحدهای موجود است؟
اما در عمل شاهد دست به خنجر شدن وزرات کشاورزی هستیم برای بزیدن گلوی واحدها موجود و دست اندازی شدیدتر برای دادن مجوز های جدید تقاضای رشوه بیشتر تقاضای فشار بیشتر بر واحدهای موجود هستیم؟
حتی دولت رئیسی که دو ماه از استقرار آن می گذرد. تا کنون قادر نبوده یک قانون تسهیل کننده را روی میز بگذارد .
حتی یک بخشنامه خوشحال کننده و تسهیل کننده نداریم ؟
هیچ یک از وزراء اقتصادی کشور در حیطه مسئولیت خود نتوانسته اند یک گام موثر بردارند؟
نه در صنایع نه در تجارت نه در کشاورزی نه در وزارت اقتصاد نه در مجوزهای بالا دستی نه در هیئت وزیران شاهد هیچ تفکر استراتژیکی برای هدایت و سرپرستی این کشتی سرگردان اقتصاد نیستیم؟
وقتی می خواهید کار بزرگی انجام دهید با عمله اکره دیگران که نمی توان فرماندهی کرد؟ استقلال اقتصادی کشور تامین کرد.
آقای عبدی ( اصلاح طلب مشهور ) در مصاحبه خویش از کاندیداهای ریاست جمهوری اصول گرا چند سوال مشخص مطرح می کرد یکی از این سوالات این بود چگونه می خواهید اقتصاد در حال تحریم راه بیندازید ؟
چگونه می خواهید سرمایه گذاری کنید سرمایه این کار از کجا تهیه خواهید کرد؟
متاسفانه در آن هیاهو انتخابات این سوالات گم شد ؟ کسی در صدد پاسخ به آنها نشد ؟
اگر کمی وضع انتخابات باز تر و تعداد کاندیداها بیشتر بود شاید پاسخ این سوالات همانجا مشخص می شد کار به امروز نمی کشید شاید هم به ابد نمی کشید؟
اما پاسخ این سوال منوط می کنم به راهبرد نجات 495 .