در حالیکه مشکلات کشور لحظه به لحظه افزوده می شوند و گاهی به نظر می رسد دارند از سر ما می گذرند مانند آب که از سر گذشت چه یک وجب چه صد وجب سیاستمداران ایرانی دارند با صدای بلند دارند آب در هاون می کوبند ؟
اینقدر مشکلات در کشور وجود دارد که حل کردن آن ها هزاران ساعت کار نیاز دارد اما روزنامه های کشور که نگاه می کنی همه مشغول کوبیدن همدیگر هستند همه مشغول ناله و شیون هستند برای گرفتن امکانات بیشتر اختلاس بیشتر حکومت بیشتر هیچ کس را نمی توانی مشاهده کنی که بی سر و صدا مشغول انجام وظایف خود باشد این سفره حکومت شده است سفره معرکه گیری ؟
همانند معرکه گیری مار گیر ها معرکه گیری زنجیر پاره کردن ها معرکه گیری طناب بازی معلق زدن ها؟
هیچکس بی سر و صدا مشغول خدمت نیست مگر همان رفتگر بیچاره کارمند دون پایه و کارگر نانوایی؟
باقی صدا ی نکره و گوش کر کردن عربده کشان است بس؟
حالا فرض کنیم همه متقاضیان نمایندگی مجلس هم تائید صلاحیت می شدند مگر به حال ملت فرقی هم می کرد؟
شما 90 نفر هم در دوره گذشته در مجلس بودید چه گلی به سر ملت زدید که در چهار سال آینده می خواهید بزنید؟
همه اش جمع کنید می شود هیچ هرچه تصویب کردید فایده اش تقسیم مواهب دولت بود به همدیگر؟
کدام مشکل حل کردید کدام قانون درست و حسابی را تصویب کردید بگذارید روی میز؟
دریغ از یک قانون؟
نه اصول گرایان نه اصلاح طلبان مجلس هیچ فایده و اثر ملموسی نداشتند؟
فقط هزاران قانون روی دست ملت گذاشتید تا مردم یک لقمه نان هزار بار دور سر بچرخانند تا در دهان بگذارند؟
برای تصویب هر قانون صدها ساعت وقت مجلس گرفتید فردا برای کنسل کردن همین قوانین وصله پینه ای باید هزاران ساعت وقت مجلس معطل کرد تا منحلش کند؟
یک کوه کاغذ روانه اجراء کردید که ثمره آن میلیارد ها ساعت حرکت کارمندان دولت است برای نتیجه هیچ یا خیلی ضعیف هزاران ساعت کار هر اداره برای وصله پینه کردن قوانین ناکارآمد قبلی و متضاد؟
صبح تا شب سیاستمداران دو جناح مشغول کوبیدن همدیگر هستند.
یک روز برای انتخابات یک روز برای تک حرف "مذاکره " از دهان دکتر ظریف یک روز برای حرف یک نماینده درجه سه اصلاح یا اصول گرایی.
فقط نزاع دو جناح داریم هیچ گاه منافع ملی سر فصل این نزاع ها نیست.
هیچگاه نیاز مملکت سر فصل دعوا نیست .
هم و غم دو جناح و اکثریت قریب به اتفاق سیاستمداران کوبیدن و نزاع جناحی است نه حل مشکلات مردم.
روی تقسیم منافع با هم نزاع می کنند ؟
دعوای احمدی نژاد و لاریجانی در مجلس بیاد بیاوریم دعوای فقط برای تقسیم غنائم بود تو بیشتر خوردی من کمتر خوردم کار به افتضاح کشیده شد و آن نوار کذایی پخش شد.
هنوز هم داستان همان است جای اشخاص عوض شده دعوا همان دعوا است؟
اگرچه این میان باید از شورای نگهبان تقدیر کرد حداقل یک گام به جلو برداشت؟
و آلودگی مالی و مفاسد اقتصادی جزء روند تائید صلاحیت قرار داد.
باید تبریک گفت به شورای نگهبان سالهای قبل بین سیاستمداران شایع شده بود که هرچقدر آلودگی مالی داشته باشی مهم نیست فقط مهم است که تایید کنید که رهبری و شورای نگهبان مورد تایید هستند.
واقعا تلاش برای رهایی از دست تحریم و بودجه نفتی چه نقشی در تلاش شما دارد.
نمایندگان مجلس انتخاب می شوند تا قانون گذاری کنند تا مراقب دولت باشند تا مصوبات درست اجراء کنند.
این دو وظیفه زمین مانده اما تلاش برای ابتیاع مقام و مال وظیفه نمایندگان شده است؟
قانون به نماینده گان یک مصئونیت سیاسی داده برای انجام وظایف نمایندگی؟
آقایان با این مصئونیت دارند خدای می کنند حتی وزیر و رئیس جمهور تهدید و سر کیسه می کنند؟
برای خودشان فامیلشان برای حوزه اشان دارند نوعی عجیب اختلاس می کنند؟
این بود منظور قانون گذار از دادن مصئونیت سیاسی به نماینده؟
هر جناحی که در انتخابات برنده می شود چه در مجلس چه در رئیس جمهوری خود را چهار سال مالک مملکت می داند ؟
تا آنجا که می تواند در بردن خوردن اختلاس گرفتن امتیازات صنایع معادن مجوز های بانکی موسساتی تجاری نمایندگی های خارجی پیشروی می کند؟
چهار سال دوم جناح مقابل همین مواهب برای خود می خواهد؟
آنچه در جریان جنگ زرگری رسانه ای مطرح می شود جنگ برای خدمت است.
آنچه در عمل انجام می گیرد خالی کردن جیب ملت و امتیازات کشور است تا آنجا که ملت بعد چهل سال مفلس فقیر محتاج یارانه شده؟
اقایان صاحبان صنایع معادن هتل ها بانک ها و سپرده های بانکی هستند؟
این شده رمز فقر فلاکت 70 میلیون نفر واجب یارانه و کمک معیشتی؟
تازه باز هم از سیاه کردن ملت دست بر نمی دارند تمام دعوا بر سر اختلاس آینده است ؟
اقایان دارند آّب در هاون می کوبند برای نان خویش نه برای مشکلات کشور؟